CONSTRUCTION - purchasing organizations
e-Facturatie in Nederland
Nederland behoort tot de pioniers op het gebied van e-facturering in Europa. Volgens officiële gegevens werd in 2011 al 40% van de facturen elektronisch uitgewisseld.
In Nederland is elektronische facturering tussen bedrijven en de overheid (B2G) sinds 2017 gedeeltelijk verplicht. De verplichting om elektronische facturen te ontvangen en te verwerken geldt alleen voor lokale overheden en andere aanbestedende diensten, terwijl het ontvangen en verwerken van elektronische facturen voor de rijksoverheid verplicht is.
Sinds 1 januari 2019 moeten ook lokale overheden in staat zijn om elektronische facturen te ontvangen en te verwerken. De principes voor e-facturering zijn in Nederland ontwikkeld en geïmplementeerd als een subnorm van de Europese norm, wat betekent dat deze richtlijnen zijn gebaseerd op Europese normen, maar zijn aangepast aan de Nederlandse wetgeving. Daarom wordt deze Nederlandse subnorm NLCIUS genoemd (de Europese norm is CIUS). NLCIUS-e-facturen worden ondersteund door het Standaardisatieplatform (STPE).
E-facturen kunnen via het PEPPOL-model naar de publieke sector worden verzonden. Voor centrale overheidsinstanties is er een platform genaamd DIGIPOORT voor de ontvangst van e-facturen, dat ook is aangesloten op het PEPPOL-netwerk. Deze oplossing wordt vaker gebruikt door leveranciers met een groot aantal facturen. Voor kleinere leveranciers is er een webportaal genaamd Logius ingericht om facturen handmatig in te voeren en te verzenden. Het Nederlandse Ministerie van Financiën heeft een brief gepubliceerd waarin het zijn strategische stappenplan uiteenzet voor de implementatie van elektronische facturering en digitale rapportageverplichtingen, in overeenstemming met het voorstel van de Europese Commissie inzake btw in het digitale tijdperk. De regering heeft haar voornemen uitgesproken om de wetgeving af te ronden en de noodzakelijke parlementaire procedures te voltooien tegen 2028, twee jaar vóór de voorgestelde EU-brede ingangsdatum van 1 juli 2030.
De implementatiestrategie is opgedeeld in vier afzonderlijke fasen: beleidsonderzoek, wetgevingsproces, technisch ontwerp en operationele uitrol.
In de eerste onderzoeksfase zullen verschillende belangrijke kwesties aan de orde komen, waaronder:
De invoering van een verplicht systeem voor elektronische facturering voor binnenlandse B2B-transacties;
De invoering van verplichte digitale rapportage voor diezelfde transacties;
Het vaststellen van de meest geschikte technische infrastructuur ter ondersteuning van elektronische facturering en realtime gegevensrapportage aan de Nederlandse Belastingdienst.
